Is het haalbaar om van negen tot vijf te werken als je jezelf wilt blijven verbeteren en ook wat wilt betekenen voor je school? Dat vraag ik me steeds vaker af. Mijn website is 24 uur per dag ‘open’ en een tweetje sturen met een vraag of opmerking kan de hele dag door. Je zou kunnen zeggen dat lesgeven niet langer alleen in de klas gebeurt, maar 24/7 en overal. Daartegenover staat dat het leerlingen aanspreekt, ik geniet van de verstandhoudingen die ik heb met klassen en leerlingen en dat mijn klassen er qua cijfers erg goed voor staan, ook niet onbelangrijk.

Leerlingen willen gezien worden voordat ze zichzelf tonen (lees: vragen stellen over wat ze moeilijk vinden). Dat is nooit anders geweest, maar deze generatie weet als de beste dat een actie leidt tot een reactie; retweets, likes, shares en hits. Volgens mij kan dat niet altijd volgens het klassieke model van docent voor de klas en 30 leerlingen op een stoeltje in ‘loopgravenopstelling’ achter elkaar.

Internet en al haar mogelijkheden spelen een grote rol voor mij bij de ontwikkeling van mijn lessen. Om dat veld van mogelijkheden te verkennen stop ik veel tijd in overleg met collega’s (niet alleen op school, ook via mijn sociale netwerk), het lezen van onderzoekjes, het uitwerken en proberen van nieuwe toepassingen en het delen van mijn opvattingen via internet, presentaties, lezingen en workshops. Dat werk doe ik naast het werk dat we allemaal doen; lessen voorbereiden, nakijken, overleg, etc.

foto5

Die keuze heb ik altijd bewust gemaakt. Deels omdat ik hou van het avontuur van het ‘vallen en opstaan’ en omdat ik bij genoeg initiatieven een gewenst effect zie. In de ogen van sommige gaat onderwijs dan niet langer over de inhoud, maar de vorm. Terwijl ik het zelf juist ervaar dat diezelfde inhoud veel beter tot zijn recht komt als gevolg van die veranderende vorm (flipping the classroom, diagnostisch toetsen, Q&A via online tools/tweede scherm).

Ondertussen bevinden we ons alweer in de laatste periode van het jaar en kijk ik al een beetje terug op wat ik heb gedaan en hoe ik uit de strijd ben gekomen. Ik heb met al mijn klassen enorm genoten van het lesgeven, heb veel inspirerende mensen ontmoet en veel geleerd. Aan de andere kant ben ik dit jaar vaker ziek geweest dan voorheen, heb me vervreemd van sommige vanwege mijn aanpak en merk ik dat teveel van mijn tijd thuis besteed wordt aan werk.

Deze zomer gaat mij iets wonderlijks overkomen; ik word vader.

Deze zomer gaat mij iets wonderlijks overkomen; ik word vader. Het zal vast mijn wereld op de kop zetten. Onze baby zal me heel snel duidelijk maken dat er niets belangrijker is dan een warm thuis. Wat belangrijk is en wat ik belangrijk acht zal zich snel filteren tot essentie en bull-shit. Misschien maak ik me wel veel te druk over zaken die niet mijn verantwoordelijkheid zijn en moet ik terug naar de kern; gewoon lesgeven. Ik hoop dat ik een balans weet te vinden. Want ik wist al dat ik lesgeven leuk vind, maar wat ook enorm gaaf is, is samen met inspirerende mensen het onderwijs een noodzakelijke duw in de rug geven. Of ik dan van 16/6 nog 10/5 kan maken weet ik niet…

Er wordt wel eens gemopperd over collega’s die hun lessen draaien en naar huis gaan.

foto6

Er wordt wel eens gemopperd over collega’s die hun lessen draaien en naar huis gaan. Dat zijn vaak de ervaren, oudere collega’s. Laatst viel het kwartje. Dat is natuurlijk niet voor niks; dat zijn de slimmeriken die ‘overleven’. Ik wil veel zelf uitvinden, dat is ook wie ik langzaam word. Maar misschien kan ik deze slimmigheid maar beter gewoon overnemen, want ik wil nog lang goed functioneren en mooie lesjes geven.